⭐ Metro W Nowym Jorku

W Nowym Jorku jest bardzo dużo rzeczy najlepszych: przedstawienia na Broadwayu, teatry, wystawy, koncerty czy restauracje. Lista jest długa. Większość z tych atrakcji jest dość droga, a wiec Nowojorczycy pracują bardzo dużo aby moc z nich korzystać. Teatro-maniacy płacą ponad $100 za jeden bilet na przedstawienia (chociaż na Metro w Nowym Jorku (ang. New York City Subway) – system podziemnej kolei miejskiej w Nowym Jorku. Ma najwięcej na świecie stacji – 472, a także najwięcej na świecie linii metra – 27. Ich łączna długość to 394 km i 1112 km długości toru. Dziennie przewozi ok. 5,65 mln osób (2016). Ja i mój chłopak byliśmy w Nowym Jorku tej wiosny, mieliśmy budżet dzienny około 80-100$ na dzień na osobę, byliśmy tam 7 dni, wiec wydaliśmy pi razy drzwi 1200-1400$ na rzeczy typu jedzenie, wejściówki (bez Broadwaya), widzieliśmy to co mieliśmy w planach 🙂 do tego airbnb w dobrej dzielnicy na Upper East Side (okolice 99 street i 1st Ave.) kosztował nas 800$. Metro w Nowym Jorku funkcjonuje 24/7. Stacje, tory, pociągi są mocno wyeksploatowane i w związku z tym planowanych jest wiele prac naprawczych, remontowych, a przez to niektóre linie mają zmieniane trasy. Z założenia zmiany te odbywają się w weekendy, ale zawsze na bieżąco sprawdzajcie komunikaty. Zobacz nasze posty o tym, jak wziąć taksówkę w Nowym Jorku i korzystać z Ubera w Nowym Jorku. zakup karty METROCARD . karty Metrocard można kupić w automatach na stacjach metra oraz w niektórych sklepach i kioskach w całym mieście., sprawdź tutaj, którzy Sprzedawcy w pobliżu sprzedają karty Metrocard najbliżej Ciebie. Ale zgodnie z relacjami moich znajomych romantyczne życie singla w Nowym Jorku jest … absolutnym koszmarem. Przede wszystkim do Nowego Jorku ciągną osoby ambitne, osoby pełne marzeń, a takie osoby z reguły mają podobne, równie ambitne podejście do związków. Linia 1 metra w Nowym Jorku. Mapa linii 1. Linia 1 ( IRT Broadway – Seventh Avenue local) – linia nowojorskiego metra, obsługująca zachodnią część Manhattanu. Jej symbolem jest czerwony okrąg z wyśrodkowaną cyfrą 1, koloru białego [1]. Jest to linia lokalna - pociągi zatrzymują się na wszystkich stacjach [2] . Tutaj opiszę podstawowe informacje dotyczące wyjazdu do Nowego Jorku. Może będą pomocne. Nowy Jork (New York, New York City lub City of New York, oficjalnie The City of New York) – miasto w stanie Nowy Jork, największe pod względem liczby ludności miasto w Stanach Zjednoczonych. Mówi się o nim "Miasto, które nigdy nie śpi", zwane… W 2015 roku metro w Nowym Jorku miało najwięcej stacji (469) i linii (27). Najwięcej pasażerów rocznie przewiozło metro w Tokio – ponad trzy miliardy. Największą łączną długość linii ma metro w Szanghaju: 673 km. Stacją leżącą najniżej na świecie pod powierzchnią gruntu jest znajdująca się na głębokości 105 metrów UNESCO chciało uratować zabytki przed budową tamy w Asuanie, więc świątynia została rozebrana w Egipcie i odbudowana w Nowym Jorku! Podczas gdy istnieje imponująca kolekcja sztuki światowej, znajdziesz także niektóre dumne fragmenty amerykańskiej historii, takie jak Washington Crossing the Delaware Emanuela Leutze'a. Wrzesień – najlepszy czas dla miłośników kultury w Nowym Jorku Najłatwiej kupić bilety na spektakle teatralne w styczniu i lutym, a także wczesną jesienią. W styczniu i we wrześniu odbywa się Tydzień Broadwayu , kiedy jest wiele promocji na ponad 20 najpopularniejszych przedstawień tam wystawianych. Zobacz także Co zwiedzić w Nowym Jorku Ubezpieczenie na czas wyjazdu do Nowego Jorku – co powinno zawierać dobre ubezpieczenie turystyczne Formalności przed wyjazdem do USA bywają czasochłonne, i mogą spowodować zlekceważenie ważnej kwestii, jaką jest wykupienie ubezpieczenia turystycznego. Qc3y5. Description Parameters Ask a question To pierwszy album tak wnikliwie przybliżający najciekawsze dzieła sztuki z kolekcji Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Ponad 1000 kolorowych, świetnych jakościowo reprodukcji oraz 500 detali arcydzieł stworzonych na przestrzeni 5000 lat przez przedstawicieli kultur z całego globu pokazano chronologicznie, od zarania cywilizacji po współczesność. Dzieła te zabierają w podróż po malarstwie od starożytnego Egiptu i klasycznego antyku oraz drogocennych bizantyjskich i średniowiecznych ołtarzy po obrazy z Azji, subkontynentu indyjskiego, Afryki, obu Ameryk oraz dzieła największych mistrzów europejskich i północnoamerykańskich. Imponująca jest lista twórców, których prace znajdują się w zbiorach muzeum, wystarczy wymienić kilku: Duccio, El Greco, Rafael, Tycjan, Boticelli, Bronzino, Caravaggio, Turner, Velzquez, Goya, Rubens, Rembrandt, Bruegel, Vermeer, Monet, van Gogh, Gauguin, Czanne, Degas, Matisse, Picasso, Pollock czy Warhol. Prezentowane w albumie obiekty zostały ułożone w przybliżonym porządku chronologicznym, bez względu na pochodzenie geograficzne czy kulturowe, tworząc w ten sposób wizualną oś czasową historii malarstwa od najwcześniejszych przykładów znajdowanych na naczyniach ceramicznych wykonanych ponad pięć tysięcy lat temu po płótna, na których farba ledwie zdążyła wyschnąć. Dzieła te uwolnione od ograniczeń nałożonych przez fizyczny układ muzeum nabierają nowych znaczeń, zaś chronologiczne zestawienie ich ze sobą odkrywa niespodziewane wizualne połączenia między obiektami, które powstawały w różnych obszarach cywilizacyjnych. Wyboru prac dokonała Kathryn Calley Galitz badaczka, pisarka i kuratorka ważnych międzynarodowych wystaw w Metropolitan Museum of Art. To pozycja wręcz obowiązkowa dla koneserów sztuki. Ten znany teatr operowy powstał właściwie z przekory i urażonych ambicji kilku bogatych nowojorskich rodzin. Panowie: Astor, Vanderbild, Morgan i Withney oraz ich piękne żony poczuli się mocno zawiedzeni, wręcz obrażeni przez nowojorską Academy of Music. Uznali oni, że przydzielone im przez zarząd teatru miejsca w żaden sposób nie odpowiadają ich pozycji majątkowej, społecznej i towarzyskiej. Po krótkiej naradzie całe towarzystwo postanowiło wybudować własny teatr, w którym będą dysponowali odpowiednimi do ich pozycji lożami. Portal sceny „starej Metropolitan” otwartej w 1883 roku Taki właśnie rodowód ma nowojorska MET. Jej otwarcie odbyło się 22 października 1883 roku premierą Fausta Gounoda. Sezon otwierał Henry Abbey, pierwszy dyrektor MET. Okazały gmach teatru wybudowany między 39 a 40 ulicą na Brodwayu, z piękną, utrzymaną w tonacji czerwono – błękitno – złotej, widownią na 3050 miejsc zwaną „diamentową podkową”, był przez 83 lata świadkiem wielu niezwykłych wydarzeń operowych i towarzyskich. Tutaj odbyła się prapremiera Dziewczyny z zachodu i tryptyku(Il Tabarro, Suor Angelica, Gianni Schicchi) Pucciniego. Na tej scenie 4 marca 1960 r. umiera, podczas występu (nomen omen!) w Mocy przeznaczenia Verdiego, Leonard Waren, znany amerykański baryton, który zasłabł po rozpoczęciu słynnej arii zemsty Urna fatale del mio destino w III akcie. Metropolitan przez 17 sezonów była domem sławnego tenora Enrico Caruso, który również tutaj zakończył karierę. Dla tego teatru Eleonora Ryan sprzedała za 65 tysięcy dolarów jeden ze swoich obrazów Rembrandta. Wszystko po to by Rudolf Bing mógł na inaugurację swojej dyrekcji w 1950 roku wystawić Don Carlosa Verdiego, który utrzymał się w repertuarze przez ponad dwadzieścia lat i był grany ponad 190 razy. W czasie dwudziestodwuletniej dyrekcji Binga, Metropolitan stała się jednym z najnowocześniejszych pod względem poziomu przygotowywanych inscenizacji i sposobu zarządzania teatrem na świecie. Warto pamiętać, że inscenizacje tutaj realizowane oszałamiają bogactwem i wyjątkowym rozmachem oraz obsadą, o jakiej inne teatry mogą tylko pomarzyć. Rudolf Bing był też tym, który połączył historię starej MET z jej nową siedzibą w nowoczesnym Lincoln Center, gdzie mają także swoje siedziby Nowojorscy Filharmonicy, New York City Opera, New York City Ballet oraz Juilliard School of Music. Adam Didur pierwszy w MET Borys Godunow 1913 16 kwietnia 1966 roku ostatni raz podniesiono kurtynę w startym gmachu MET. Wielkim koncertem artyści, którzy tutaj przez lata występowali i publiczność żegnali się z ukochanym teatrem. Jednym z punktów programu pożegnalnego wieczoru była scena z Fausta, którym przed 83 laty inaugurowano działalność teatru. Następnego dnia po tym koncercie rozpoczęto wyburzanie starego gmachu, a Metropolitan Opera House przeniosła swoją legendę do nowoczesnego Centrum Lincolna z widownią na 3800 miejsc. Inauguracja odbyła się 16 września 1966 roku prapremierą specjalnie na tą okazję skomponowanej przez Samuela Barbera opery Antoniusz i Kleopatra, w reżyserii i dekoracjach Franco Zeffirellego, pod dyrekcją Thomasa Schippersa z Leontyną Price i Justino Diaz w głównych partiach. W cyklu inaugurującym działalność nowej siedziby MET znalazły się również: dwie opery Ryszarda Straussa: Kobieta bez cienia z Leonie Rysaneki Elektra z Birgit Nilsson oraz Lohengrin Ryszarda Wagnera. Metropolitan Opera House w Nowym Jorku jest bez wątpienia jednym z czterech najlepszych teatrów operowych na świecie. Jego historię tworzyli – i nadal tworzą – najwięksi śpiewacy, dyrygenci, reżyserzy i scenografowie. Oklaskiwano na tej scenie: Marię Callas, Renatę Tebaldi, Tito Gobbiego, Franco Corellego Birgit Nilsson, Mirellę Freni, Annę Moffo, Placido Domingo, Luciano Pavarottiego oraz Franco Zeffirellego, wyreżyserowana przez niego inscenizacja Cyganerii utrzymała się w repertuarze kilkadziesiąt lat. W tym wcale niemałe grono polskich artystów, których podziwiano w ponad pięciu tysiącach przedstawień. Pierwszą Polką, która tutaj wystąpiła była Marcelina Sembrich–Kochańska, przez wiele lat jej portret zdobił główne foyer teatru. Manru Ignacego Jana Paderewskiego jest pierwszą – jak dotąd jedyną – polską operą jaką wystawiono na tej scenie. Rekordzistą, jeżeli chodzi o występy jest nasz znakomity bas Adam Didur, który zaśpiewał 57 partii w 934 przedstawieniach i koncertach w gmachu MET i jej tournée po amerykańskich miastach. Polskim reżyserem, który tutaj pracował jest Mariusz Treliński, wyreżyserował najpierw Jolantę Czajkowskiego oraz Zamek Sinobrodego Beli Bartoka (2015). Rok później Tristana i Izoldę Wagnera na otwarcie sezonu 2016/2017. Wcześniej, w latach 1917 –1920, przedstawienia w MET reżyserował Ryszard Ordyński. Don Carlos inaugurujący dyrekcję Rudolfa Binga, MET 1950 Od samego początku legendę MET budowali wszyscy najwięksi artyści, w tym wielu z Polski. Pierwszą była znana i ceniona w Europie Marcelina Sembrich–Kochańka (Marcella Sembrich). W Nowym Jorku debiutowała 24 października 1883r, partią tytułową w Łucji z Lammermoor Donizettiego. Enrica śpiewał Giuseppe Kaschmann, Edgara – Italo Campannini. Było to historycznie drugie przedstawienie w tym teatrze. „Żadnej dotąd śpiewaczce nie udało się łatwiej zdobyć uznania publiczności Nowego Jorku niż Madame Sembrich. Zdawało się, że już od pierwszej nuty zdobyła sobie uznanie słuchaczy i zanim jeszcze kurtyna opadła po pierwszym akcie triumf nowej primadonny był zupełny. Brzmienie głosu naszej nowej ulubienicy jest szczególnie czyste i pełne; wspaniale, jakby zupełnie bez trudu, osiąga ona najwyższe tony swej partii…” napisał po tym debiucie W. J. Henderson, ceniony krytyk jednej z nowojorskich gazet. Pierwszym polskim śpiewakiem jaki stanął na tej scenie był baryton Juan Luria, który debiutował 3 grudnia 1880 roku, jako Hrabia de Nevers w Hugonotach. Był solistą przez dwa sezony i zaśpiewał jeszcze Albericha w Zygfydzie, Günthera w Zmierzchu bogów oraz Kurwenala w Tristanie i Izoldzie Wagnera. Dwa lata po nim, 28 listopada 1888 roku, rozpoczęła występy Felicja Kaszowska (Felicie Kaschowska znana również jako Grützhändler-Krotowska), znakomity sopran dramatyczny. Uczennica Wilhelma Troschla w Warszawie i J. Gänsbachera w Wiedniu. Doskonaliła też swój wokalny kunszt w Paryżu u Jana Reszke i Lampertiego w Mediolanie. Debiutowała 18 maja 1887 roku na scenie Opery Warszawskiej, jako Alicja w Robercie Diable. W Metropolitan śpiewała, z przerwami cztery sezony. Jej domeną były partie wagnerowskie: Elza, Ewa, Senta, Gudruna, ale śpiewała też z powodzeniem Urbana w Hugonotach Meyerbeera, Adalgizę w Normie Belliniego, oraz tytułową Aidę i Leonorę w Trubadurze Verdiego. W sumie zaśpiewała 129 przedstawień. 14 grudnia 1891debiutują w MET znani i wyjątkowo cenieni na europejskich scenach bracia Jan i Edward Reszke, o przyjazd których pracowicie zabiegano ponad rok. Nowojorski debiut braci w Lohengrinie okazał się sensacją, największą w dotychczasowej historii MET. „Bracia Reszke triumfalnie debiutowali w nowojorskiej Metropolitan; przybyli, zaśpiewali, zwyciężyli” – napisała Helena Modrzejewska występująca w tym samym czasie na scenach dramatycznych Nowego Jorku. Jan Reszke uchodził w MET za znakomitego wykonawcę ról w dziełach Wagnera. Do największych osiągnięć Jana należały kreacje Tristana, Lohengrina, Zygfryda w Pierścieniu Nibelunga i Waltera w Śpiewakach norymberskich. Występował przez kolejne dziesięć sezonów. Ostatnim przedstawieniem jakie Jan zaśpiewał na scenie MET był Lohengrin – 29 marca 1901 roku. Wystąpił ponad 350 razy (z tego 224 w gmachu MET w Nowym Jorku, resztę w tournée zespołu po amerykańskich miastach). W tym 52 razy zaśpiewał partię Lohengrina i 25 Tristana. Edward śpiewał dwa lata dłużej (do 21 marca 1903 roku, w sumie 681 spektakli i koncertów (z czego 384 w gmachu MET, reszta na tournée zespołu) i zdobywał uznanie jako Mesisto w Fauście, Hagen w Pierścieniu, król Marke w Tristanie, Daland w Holendrze tułaczu Hans Sachs w Śpiewakach norymberskich Wagnera. W sumie był to najlepszy i najbardziej bogaty okres w karierze Edwarda, który zaśpiewał tutaj 32 partie. Osiem razy brał udział w spektaklach otwierających sezon, co jest najlepszą miarą popularności i sławy jaką się w MET cieszył. Widownia otwartego w 1966 roku gmachu nowej MET W kwietniu 1895 roku rolą Siebla w Fauście Gounoda debiutowała Róża Olicka (na afiszu Rosa Olitzka), której głos określano jako „aksamitny kontralt”. Jej nowojorska kariera trwała do kwietnia 1901 roku. Ostatnią partią jaką zaśpiewała w MET była Azucena w Trubadurze – 27 kwietnia 1901 roku. Do wybuchu II wojny światowej odnotowano jeszcze występy: Wiktora Grąbczewskiego, Belli Alten, Miry Heller, Heleny Rakowskiej, Aleksandra Bandrowskiego. Były to lata kiedy w obsadzie jednego przedstawienia spotykało się dwóch, trzech polskich artystów. Ostatnim na wiele lat polskim śpiewakiem był Jan Kiepura, który debiutował 3 października 1938 roku partią Rudolfa w Cyganerii. Kiepura był też ostatnim polskim artystą jaki stanął na scenie starej MET. Po Kiepurze na wiele lat zniknęły polskie nazwiska z afiszy MET, Pierwszą polską śpiewaczką jaka pojawiła się na nowej scenie Metropolitan była Teresa-Żyli-Gara, zaproszona przez Rudolfa Binga debiutowała 17 listopada 1968 roku. Przez 16 sezonów zaliczana do czołowych solistek MET, zaśpiewała tutaj 20 partii w 233 przedstawieniach. Po niej pojawili się: Wiesław Ochman, Stefania Toczyska, Teresa Kubiak, Ewa Podleś i Hanna Lisowska oraz dyrygent Kazimierz Kord. Jednak pierwszym polskim dyrygentem jaki się w MET pojawił był Stanisław Skrowaczewski, debiutował 10 stycznia 1971 roku prowadząc przedstawienie Czarodziejskiego fletu Mozarta. Później (od 1999 roku) oklaskiwano tutaj regularne występy Mariusza Kwietnia, Piotra Beczały, Edyty Kulczak, Małgorzaty Walewskiej, Aleksandry Kurzak, Andrzeja Dobbera. Ostatnie lata to występy dwóch barytonów: Artura Rucińskiego i Andrzeja Filończyka. Adam Czopek 12 kwietnia 2022, 15:44 aktualizacja 12 kwietnia 2022, 20:12 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę Nowojorska policja / PAP/EPA / JUSTIN LANE Do 16 osób wzrosła liczba rannych we wtorkowej strzelaninie w metrze na nowojorskim Brooklynie - przekazały służby ratunkowe. 10 z ofiar odniosło rany od kul. Podejrzany o atak wciąż pozostaje na wolności. Jak potwierdziła w trakcie konferencji prasowej komisarz nowojorskiej policji Keechant Sewell podejrzanym o otworzenie ognia jest czarnoskóry mężczyzna, który w trakcie ataku miał maskę gazową i pomarańczową kamizelkę, jaką noszą pracownicy budowlani. Dodała, że mężczyzna przed oddaniem strzałów wyciągnął przedmiot, który wypełnił wagon metra dymem. Według mediów mógł to być granat dymny. Sewell zapewniła, że obecnie w metrze nie ma zagrożenia detonacją ładunku wybuchowego. Jak dodała nie traktuje incydentu jako aktu terrorystycznego ale zastrzegła, że ostatecznie przesądzi o tym będące w toku dochodzenie. Wezwała też mieszkańców do przekazywanie informacji mogących pomóc w aresztowaniu sprawcy. Według służb medycznych w ataku mającym miejsce o godzinnie czasu miejscowego (godz. w Polsce) między stacjami metra przy 36 i 25 ulicy co najmniej 16 osób odniosło obrażenia, w tym 10 zostało postrzelonych. Pięć z nich znajduje się w „krytycznym, lecz stabilnym stanie" - rany nie zagrażają ich życiu. Służby nowojorskie na miejscu strzelaniny / PAP/EPA / JUSTIN LANE Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję Zobacz więcej Przejdź do strony głównej Nowy Jork, czyli centrum jednej z najludniejszych aglomeracji USA składa się z pięciu dużych dzielnic: Manhattanu, Bronxu, Staten Island, Brooklynu oraz Queens. Komunikacja miejska w Nowym Jorku jest jednym z najwygodniejszych i najszybszych sposobów na poruszanie się po mieście. Jak więc najłatwiej i najskuteczniej przemieszczać się pomiędzy największymi okręgami w Nowym Jorku? Firma Metropolitan Transportation Authority (MTA), która zarządza transportem publicznym miasta, oferuje przewozy wysoko rozwiniętą siecią metra oraz autobusami i promami. Na co zatem zwrócić uwagę, korzystając z transportu publicznego w Nowym Jorku? Jakie są ceny i rodzaje biletów?Planujesz zarezerwować nocleg przez Zarezerwuj przez ten to nic nie kosztuje, a ja pozyskam środki na następne artykuły. Z góry Ci dziękuję!Korzystanie z komunikacji miejskiej w Nowym JorkuNowojorskie metroAutobusy w Nowym JorkuPromy MetroCard i ceny biletówDostępne są dwa rodzaje karty MetroCard:Korzystanie z komunikacji miejskiej w Nowym JorkuTransport publiczny zapewnia wiele możliwości podróżowania. Bezdyskusyjnie najczęściej wybieraną formą jest nowojorskie metro. Oprócz niego popularnością cieszą się także miejskie autobusy. Do miejsca docelowego można dotrzeć, korzystając z nawigacji map Google, która wskazuje najszybszą trasę i formę transportu. Warto mieć także zainstalowane inne aplikacje, New York Subway Official MTA map of NYC, New York Subway, MyTransit NYC, dzięki którym możliwe jest zaplanowanie trasy przejazdu, uwzględniającej wszystkie przesiadki. Nowojorskie metroNowojorskie metro jest jednym z najstarszych oraz najbardziej uczęszczanych systemów transportu na świecie. Zostało otwarte w 1904 roku. Do dziś powstało 27 linii z największą liczbą stacji na świecie (linie oznaczane są numerami 1-7 oraz literami A-Z). Nowojorskie metro jest czwartą po szanghajskiej, londyńskiej i pekińskiej najdłuższą linią metra na świecie. Podziemna kolej miejska dostępna jest dla pasażerów całodobowo. Stanowi najszybszy dostępny w Nowym Jorku środek transportu publicznego, dlatego też bywa zatłoczona w godzinach szczytu. Należy pamiętać o tym, że często w weekendy na stacjach odbywają się remonty. Konieczne jest zatem sprawdzanie aktualnych komunikatów na tablicach ogłoszeń. Niektóre z linii kursują w trybie ekspresowym i często pomijają mniejsze stacje. Na stacjach nowojorskiego metra dostępne jest darmowe WiFi, dzięki któremu możliwe jest sprawdzenie mapy i trasy w telefonie. Autobusy w Nowym JorkuAutobusy są wolniejszym środkiem transportu niż metro. Stanowią jednak doskonałe uzupełnienie komunikacji w danym okręgu miasta. Każdy z obszarów ma bowiem swoje linie, których oznaczenia obejmują jej numer oraz pierwszą literę okręgu (np. B – Brooklyn). Wiele autobusów kursuje w trybie ekspresowym, łącząc poszczególne dzielnice miasta np. Manhattan i Brooklyn. W autobusie można kupić bilet, jednak należy pamiętać, aby mieć przygotowaną dokładnie odliczoną kwotę w gotówce. Autobusy każdej linii zatrzymują się na żądanie. Stojąc na przystanku, należy poinformować kierowcę o chęci zatrzymania autobusu lub nacisnąć przycisk STOP, będąc w środku pojazdu. Kobieta czekająca na przystanku autobusowym w Nowym Jorku, czas wracać do domu, licencja: shutterstock/By Jantira NamwongPromy Promy są dużym ułatwieniem dla chcących łatwo i szybko przedostać się z jednej dzielnicy Nowego Jorku do drugiej. Często wykorzystywane są również, jako forma rozrywki celem podziwiania pięknej panoramy Manhattanu. Ta forma transportu pozwala zaoszczędzić wiele czasu na przejazdach między dzielnicami miasta. Usługami rejsów promowych w Nowym Jorku zajmuje się 6 firm. Jedną z nich jest NYC Ferry, która łączy nowojorskie dzielnice, takie jak Manhattan, Brooklyn, Queens i Bronx. Dzięki temu zapewnia połączenia transportowe dla obszarów obecnie niedostatecznie obsługiwanych przez transport publiczny. Pozwala docierać mieszkańcom oraz turystom do wielu miejsc pracy, szkół i uczelni wyższych oraz zabytków, centrów handlowych i technicznych. Staten Island Ferry to prom pasażerski obsługiwany przez Departament Transportu Nowego Jorku, licencja: shutterstock/By Drop of LightMetroCard i ceny biletówOpłaty za przejazd zarówno autobusem, jak i metrem wyglądają tak samo. Pojedynczy kurs (Single Ride) kosztuje 3 UDS. Bilety są sprzedawane tylko w automatach, dostępnych na każdej stacji i przystanku. W ramach przejazdu możliwe są dowolne zmiany między liniami metra (maksymalnie przez 1,5 godziny). W przypadku biletu jednorazowego nie można przesiadać się jednak z metra do autobusu. Jeśli po wyjściu z metra zmienimy środek transportu, należy kupić nowy bilet w automacie lub u kierowcy. W systemie metra działa ponad 468 stacji, licencja: shutterstock/By pisaphotographyWygodnym rozwiązaniem jest zakup magnetycznej nowojorskiej karty komunikacji miejskiej MetroCard. Jej koszt to 1 USD. Jest dostępna w automatach na stacjach metra i w sklepach. Można doładować ją gotówką lub kartą kredytową. Dzięki niej możliwe jest wielokrotne kasowanie biletu i poruszanie się metrem, autobusami oraz korzystanie z kolejki liniowej Roosvelt Island Tramway. Karta pozwala zaoszczędzić na przejazdach. W przypadku jej używania nie obowiązują ograniczenia czasowe. Osoby niepełnosprawne i pow. 65 roku życia mogą korzystać z 50% ulgi. Dostępne są dwa rodzaje karty MetroCard:* Pay-Per-Ride MetroCard – może być doładowana do 80$. Przy użyciu karty za pojedynczy przejazd pobierane jest 2,75$. Może z niej korzystać kilka osób. Doładowanie karty na kwotę powyżej 5,5$ uprawnia do otrzymania 11% zniżki. * Unlimited MetroCard – to karta okresowa przeznaczona dla jednej osoby. Doładowanie na 7 dni kosztuje 33$. Karta 30-dniowa to koszt 127$. MetroCard nie obowiązuje na kursy autobusami ekspresowymi oraz promami. Za bilet przejazdu autobusem ekspresowym należy zapłacić 6,75$. Jednorazowy kurs promem to koszt 2,75$. Bilet obowiązuje przez 90 minut i można kupić go w automatach na promach oraz w mobilnej aplikacji. Dostępne są także bilety 30-dniowe. Nowy Jork, metro? Metro jest super… Może to zaskakujące gdy mówimy o najbogatszym państwie świata – ale większość urządzeń, instalacji i obiektów użyteczności publicznej w Stanach Zjednoczonych czasy swojej świetności ma już dawno za sobą. Najczęściej zaprojektowano je i wybudowano w latach 70-tych i 80-tych. Teraz pilnie potrzebują rozbudowy/renowacji/unowocześnienia* (*niepotrzebne skreślić). To samo dotyczy też systemu kolei podziemnej, czyli popularnie mówiąc – metra – w Wielkim Jabłku. Jak to więc jest? Nowy Jork metro, co warto wiedzieć? 472 przystanki chaosu Sieć metra jest ogromna. Ma 472 stacje. Wyobrażacie sobie? I jak to ogarnąć? To często będący ponad 100 lat w eksploatacji moloch! Wciąż coś się tu psuje, wciąż są jakieś modernizacje albo remonty. Generalnie nikt nic nie wie. Więc pasażerowie biegają z peronu na peron i dziwią gdy na stację wjeżdża inny numer pociągu niż ten który został zapowiedziany. Zresztą i tak trudno zrozumieć co oni tam mówią… Tutaj to normalka. Króluje radosny chaos. (Zwłaszcza w weekendy, o czym my również przekonaliśmy się i to dwukrotnie.) Mapka wszystkich przystanków metra w Nowym Jorku Jeśli ktoś powiedział Wam że metro w Nowym Jorku jest fajne, to Was okłamał. Estetyka/komfort Chociaż generalnie w metrze jest czysto, jednak większość wagonów jest stara i zdezelowana. W czasie jazdy jest raczej głośno, składy pociągów trzeszczą, skrzypią i gwiżdżą jak piła mechaniczna że masakra. Całość kolebie się na wszystkie strony, więc poczujecie się jak na starej łodzi. Ponieważ wciąż nie ma klimatyzacji, bywa bardzo gorąco i duszno. Informacjna dżungla? Nie polegajcie na informacjach udzielanych przez pracowników metra przy wejściach/wyjściach i w budkach na peronach. Oni najczęściej mają wszystko w d* albo po prostu nie za wiele wiedzą. Rzadko kiedy uda Wam się trafić na kolejkę w której będzie schemat trasy przejazdu. Nie ma nawet planu papierowego, naklejonego na ścianie wagonu. O informacji elektronicznej, pokazującej przystanki w czasie rzeczywistym to już w ogóle możecie zapomnieć – udało nam się zobaczyć toto tylko ze 2-3 razy. Oznaczenia stacji Na zewnątrz jest dosyć przejrzyście: Napis 'Subway’ a przy schodach wiodących do metra zobaczycie kuliste kolorowe lampy. Zielone informują że wejście na tę stację jest czynne cała dobę. Czerwone – że jest zamykane na noc, albo że to tylko wyjście. (Nie wszędzie jednak te oznaczenia funkcjonują. Gdzieniegdzie zobaczycie tylko napisy 'No entry’ lub 'Exit only’.) Gdy wprowadzono system kolorowych lamp, po mieście krążył taki żart: 'Lampy zielone znaczy – idź, czerwone – nie idź. Jak będą żółte – weź (nowojorską, żółtą) taksówkę! W środku już jest dużo gorzej. Niezbyt przejrzysty jest system informujący dokąd prowadzi dany korytarz czy schody. Łatwo jest pójść w złym kierunku lub się zgubić. Często na stacji nie ma (albo jest gdzieś z boku) napisu podającego jej nazwę. (Siedząc w wagonie wjeżdzamy na peron i mamy małą konsternację: 'Gdzie ja jestem?!’) Przekonacie się jak łatwo zejść na niewłaściwy peron czy wsiąść do nie tego składu co trzeba. Przynajmniej raz każdy z nas zrobił sobie taķą wycieczkę w nieplanowanym kierunku. Nowy Jork metro, co warto wiedzieć? Nasz mały pomocnik: To nie takie proste by odnaleźć się i poradzić sobie w subwayu w Nowym Jorku, więc by było łatwiej, przygotowaliśmy dla Was mały poradnik: 9 porad jak nawigować w nowojorskim metrze Mapka nowojorskiego metra (kliknij by powiększyć lub ściągnąć): Źródło: MTA

metro w nowym jorku